Aşağıda yer alan bildirge son dönemdeki taraftar ve tribün sorunlarına yönelik olup, bildirgenin yayınlanması için uygun zaman dilimi beklenmiştir.
Fenerbahçe tribünlerinde yoğunlaşarak artan ve kabul edilebilirliğini çoktan yitirmiş, her fırsatta tribün kültürünün yok edilmesini amaçlayan baskıcı ve yasakçı bir dizi tavır alındığı aşikardır.
Son senelerde uygulanmaya başlayan bu baskıcı ve yasakçı zihniyetin yaptırımları, "Taraftar" olarak kulübünü maddi ve manevi anlamda desteklemekten başka amacı olmayan bizler tarafından ziyadesiyle hissedilmeye başlanmıştır.
Türkiye'de kökünü halktan almış bir kulübün, halk ile bağını kopararak salt elit ve seçilmiş kişilerin kulübü yapılması üzüntüyle izlenmektedir. Bir başka ifadeyle Fenerbahçelilik gibi bir kavramın, tutku ve sevdanın yerine moda akımı yapılması sindirilememektedir.Bu amaç doğrultusunda tribünün özüne ait bazı kavramların içi boşaltılmak istendiğini aleni olarak görülmektedir.Tribünlerimizin en eski ve köklü oluşumlarından GFB' nin, çeşitli hamlelerle tribünlerden yok edilmek istenmesine şahit olunmaktadır.1980 yılları ile birlikte vücut bulan, aynı zamanda "efsane maraton" olarak tabir edilen tribünü yıllarca ayakta tutmuş, Kadıköy ya da deplasman sınırı gözetmeksizin Fenerbahçe aşkı için kulübüne destek olmuş, en zor günlerde yönetimin yanında olmuş GFB grubunun yok edilme isteğinin ne için amaçlandığı merak edilmektedir.
Bulunulan makamların gereği olan ‘’sorun çözme’’ felsefesinin yerine, ‘’sorun yaratma’’ mantığının benimsenmesinin bulunulan mevkiler ile ne derece bağdaştığı kamuoyunun takdirine bırakılmaktadır.Kulübümüzde ve Türk Sporunda önemli devrimlere imza atmış Sn. Başkanın, konumunun gereği olarak uzlaşmacı bir tutumun aksine, her defasında ‘’tribüncü’’ kesimi dışlayıcı bir tavır sergilemesi tarafımızca anlaşılmamaktadır.Fenerbahçe’ yi Avrupa standartlarının üstüne çıkarmak amaç edinilirken, bu yükselişin salt para ile olmayacağı ve beraberinde maneviyat teşkil eden değerlerinde bulundurulması gerektiği kat-i doğruların ürünüdür.Ortak amaca, yani Fenerbahçe adına doğruya giden yolda en büyük gücün bölünmüşlük ve sevgisizlikle değil, uzlaşmacı ve bütünleyicilikle olacağı unutulmamalıdır.
Bütün bu sorunlar ekseninde , 1999 yılında salt Fenerbahçe sevdalıları tarafından kurulan grubumuzun Fenerbahçe adına üretme konusunda haz almama noktasına geldiği bizler için bir gerçektir.Bin bir emekle ve özveriyle gerçekleştirilen, menfaatsiz ve karşılıksız bir anlayış ile bezenen hizmetlerimiz, yaşanan genel sorunların gölgesinde kalarak ciddi bir rahatsızlık yaratmış durumdadır.Yaşanan bu sorunlar, Fenerbahçe adına üreteceklerimize bugünden ipotek koymaktadır.
Son olarak ... Tribünlerimizde yaşanan genel deformasyonun ana nedeninin birlikten yoksun oluşumuzun olduğu bariz olarak anlaşılmaktadır.
Şirket yönetmekle kulüp yönetmeyi bir tutan anlayışların, bizi biz yapan değerlerden anlamayacağı düz mantığın sonucuyken, omuz omuza olduğunu her fırsatta dillendiren kesimin yaşanan çeşitli ve sürekli sorunlar karşısında duyarsız ve pasif kalması tarafımızdan kabul görmemektedir.1 Ekim 2006 tarihinde oynanan Bursaspor maçında vuku bulan ve günümüze kadar uzanan olaylar bir takım gerçekleri de beraberinde getirmiştir.Kişisel veya kurumsal hedeflerini Fenerbahçe ve Fenerbahçe tribünlerinin önüne geçirenlerin varlığı, bizleri bu tribünde birliğin olmayacağı mantığına yöneltmiştir.Bu düşüncenin ürünü olarak yıllardır içerisinde bulunduğumuz Taraftarlar Birliğinden, an itibari ile ayrıldığımız kamuoyunun bilgisi dahilinde olması gereken önemli bir noktadır.Yüreğindeki Fenerbahçe sevgisini belirli hesaplarla birlikte taşıyan , aynı yolda yürüdüğü insanları şahsi hesaplar ile yarı yolda bırakan, kişisel faydaları her fırsatta genel faydanın önünde tutan mantıkların kısmi olarak bulunduğu bir ortamda varolmak, bizlerin kendi değerlerine göstereceği saygısızlık olacaktır.
’’Bana dokunmayan yılan bin yaşasın’’ mantığı ile, bugün ve dün olan kalıtsal sorunlara kayıtsız kalanlar şunu iyi bilmelidir ki; bu rüzgar hep aynı yöne esmeyecektir.Değerlerimizi kaybetmemize neden olan çeşitli tribün sorunlarına duyarsız kalanlar, er geç bu rüzgardan nasibini alacaktır.Saygılarımızla...
Derya Büyükuncu hala konuşmaya devam ediyor. Bugünde "Fenerbahçe, Türklüğü bir teneke kupaya sattı” diye buyurmuş hazretleri. Bir konuştun, iki konuştun sonra cevabını aldın oturdun. Hala neyin peşinde koşuyorsun, niye bu kadar çok konuşuyorsun? Nasıl bir adamışsın sen öyle...
Ne yalan söyleyim, maç öncesi öyle bir hava yaratıldı ki sanki maçı Fenerbahçe ile Partizan tribünleri oynayacaktı. "Bak arkada meşhur Grobari'nin pankartı, Alcatraz pankartıda güzelmiş" derken, önce çizgiden çıkartılan top ardından iki tane yiyince kendimize geldik. Az Galatasaraylı, bol Fenerbahçeli olan bir mekanda, oturduğum yerde sıcaktan sucuk gibi olmuşum, bunlar yetmezmiş gibi Partizan bir tane daha atıyor. Gol olmadığını idrak edene kadar acıların çocuğu moduna girmişim zaten. Maçı anlatan zevzek "gözlerimi kapattım" tarzından birşeyler saçmalıyor ama durum o kadar kötü ki gülemiyorum bile. İlk yarının sonunda Alex penaltıdan atıyorda bir tane kendimize geliyoruz. İkinci yarıya daha iyi başlayan bir Fenerbahçe ve beraberlik golü. Maçta öyle sonuçlanıyor zaten. Tur için herkes umutlu fakat devamında ne olur orası koca bir soru işareti şu an için.
Daha bir kaç saat önce 5 çakarız 10 yaparız gibi söylemlerden korkuyorum, erkenden işimizi görelim sonra keyfimize bakarız demiştim. Dileğimin kabul olacağını bilseydim Yukardakinden daha başka şeylerde isterdim. :)
Şimdi rakip Inter Bakü'yü eleyen Partizan... Gönlüm Azerilerden yanaydı. Hem daha kolay bir rakip olurdu, hem de turistik gezi gibi Azerbaycan'a bir tur düzenlenir, birimiz ŞL'ye birimiz UEFA'ya güle oynaya giderdik. Fakat rakip Partizan olunca insan bu elemanların arızalı taraftarlarını ister istemez düşünüyor. İlk maç için deplasmana gidecek olmamız her açıdan iyi oldu. Olası bir durumda İstanbul'da hesap görülür, Pana maçında olduğu gibi tongaya düşülmez umarım. Tabi karşılıklı taraftar götürülmeme gibi bir karara varılırsa bizde burada uslu uslu maçımızı izleriz.
5 çakarız, 10 yaparız gibi iddialı demeçlerden her zaman korkmuşumdur. Birde rakiple geçmişte yaşanan kötü anılar varsa bu korku dahada artar bende. Bu akşam için konuşacak olursak durum aynen böyle benim için. Öyle rahat rahat izlenebilecek bir maç olduğunu düşünmüyorum. Tabi bunda ilk maçı izleyememiş olmanın ve kulaktan dolma bilgilerle takımın orta sahasının olmadığı şeklinde bilinç altına işlenmiş yorumlarında etkisi yok değil. Maçın başlarında erkenden işimizi görelim sonra keyfimize bakarız.
